İnsan Durmadan Kaç Saat Konuşur?

Kocama sorarsanız ben sonsuza kadar konuşabilirim.
Çocuklarıma sorarsanız, saatlerce...
Bana sorarsanız, hiç.Çünkü ben en uzun, karışık ve aslında en çok anlaşılmasını istediğim cümlelerimi sessizce içimden söylerim. Herkes duysun isterken sessiz kalmak da çelişkilerimin en büyüğü belki de. Çok da takılmıyorum...

Buraya düşen kelimelerin milyon katı içimden sessizce söylenip bitiyor...

Ne demiştim önceki postta? Ha evet. Parasız...Üzgünüm. Napolyon ailesinden de değilim ama, azıcık da olsa kaliteli bir hayat sürmek için ne kadar para gerektiğini de bilmekteyim. Ve o kaliteli hayata yetecek kadar parayı, kovulmuş olmam sebebiyle yitirmiş bulunuyorum. Çok mutsuzum. Umumi tuvalete gitmek için bile kocamdan para istiyorum artık. Onu da ben öderim, bunu da ben vereyim, olsun canım, sende yoksa ben tamamalarım gibi cümleler milyon yıl uzağımda. Para kazanmadan kendimi asalak gibi hissediyorum. Pek çok insana böyle yaşamak ağır gelmiyor oysa. Alışmışlar, tıngır mıngır devam ediyorlar hayatlarına. Ben hem çalışır görünüp hem de parasız pulsuz yaşıyorum. Aklımı oynatmaktan korkuyorum... Para mühim değil mi? Hadi be... Hangi dünyada yaşıyorsun sen?